20101013

2012

Αυτή η πόλη όλο σαπίζει
Αργά αργά αλλά σταθερά
Συθέμελα ως τα βάθη τρίζει
Παλιά φαντάσματα ξυπνά.

Ως και ο ουρανός εδώ μας φτύνει
Τους ζωντανούς δε συμπαθεί
Με ένα τεράστιο μαύρο πέπλο
Έχει τυλίξει τη βροχή.

Καταραμένη υγρασία
Καταβροχθίζεις τους πεζούς
Καταβροχθίζεις τους διαβάτες
Καταβροχθίζεις τους νεκρούς.
από Δεν υπάρχουν σχόλια:
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)

demispoetry

Ιχθύων λόγος


To σύνολο των αναρτήσεων του theneverpoet.blogspot.com αποτελεί αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας και διέπεται από τις εθνικές και διεθνείς διατάξεις περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Aπαγορεύεται ρητά η αλλοίωση, αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «φόρτωση (download)», μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο, τμηματικά η περιληπτικά χωρίς τη ρητή προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δικαιούχου.

Copyright©2010-2012 tHe nEver poet