2012

Αυτή η πόλη όλο σαπίζει
Αργά αργά αλλά σταθερά
Συθέμελα ως τα βάθη τρίζει
Παλιά φαντάσματα ξυπνά.

Ως και ο ουρανός εδώ μας φτύνει
Τους ζωντανούς δε συμπαθεί
Με ένα τεράστιο μαύρο πέπλο
Έχει τυλίξει τη βροχή.

Καταραμένη υγρασία
Καταβροχθίζεις τους πεζούς
Καταβροχθίζεις τους διαβάτες
Καταβροχθίζεις τους νεκρούς.

μεταστοιχείωση

Σ' αυτό εδώ το μονοπάτι
Παίρνω το δρόμο που πάει για το βουνό
Σ' αυτό εδώ το μονοπάτι
Γίνομαι άλλος
Κι ακολουθώ ένα ξωτικό
Που παραφύλαγε κάποιον διαβάτη
Ανέστιο, πλάνητα και θυμικό.

σχάση

Ανήκουμε πλέον
Σε άλλη ομάδα
Σε άλλη ήπειρο
Σε άλλον πλανήτη:
Ασύνδετα σχήματα
Αλλοιωμένα
Που δεν επρόκειτο
Ποτέ ν' απλώσουν
Πιο μακριά
Τις άνισες πλευρές τους.

ιεραπόστολος

Γιατί να περνάς τον καιρό σου προσπαθώντας
Nα συμπαθήσεις τους ανθρώπους
Kαι να τους κάνεις να σε συμπαθήσουν;
Τι σε παρακινεί στ' αλήθεια
Και θες να γίνεσαι αρεστός;
Ούτως ή άλλως είναι ανέφικτο
Πάντοτε το επιδιωκόμενο να συμβαίνει
Με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόπους
Να σε υποδέχονται, και να σε ανέχονται
Σαν μόνη αλήθεια!

ανάληψη

Τα κεφάλια κάτω απ' τον ήλιο
Τα χέρια μέσα στις τσέπες
Ψηλαφίζουν ανάγλυφα νούμερα
Εμπρός και πίσω:
Μια πόρτα
Ένα κρύσταλλο
Ένα κουμπί
Επίδειξη ταυτότητας-υπογραφή
Είσοδος-έξοδος
Και ξανά:
Τα χέρια μέσα απ' τις τσέπες
Τα κεφάλια κάτω απ' τον ήλιο
Δίχως υπόστεγο
Και δίχως ουρανό.

δρομολόγιο

Δευτέρα, νωρίς το πρωί
Τα λεωφορεία ξερνάνε ανθρώπους σε κάθε στάση
Οι αδέσποτοι σκύλοι περνάνε τις διαβάσεις
Ακολουθώντας το τσούρμο των πεζών.
Στον στύλο της ΔΕΗ ένα χαρτί
-Άλλος ένας που τον προσπέρασε ο χρόνος.

συμβάν

Η ολισθηρότης
Του οδοστρώματος
Απέβη μοιραία
Δια την παρέα.
Έφταιξε η κακή ποιότης
Και η ταχύτης
Και ο ροδίτης
Αν και η ρόδα
Μέχρι το σούρουπο
Τσούλησε ωραία.

νεκρολογία

Στις αποθήκες
Πανώ κι αγάλματα παρατημένα
Από εκθέσεις κλέουσες
Που δε μοιράστηκαν καμιάν αλήθεια
Παρά τη λάμψη και τη σύνοψη
Σταθμών καριέρας
Μακριών διαδρόμων
Και αμοιβαίων -ηχηρών
Φιλοφρονήσεων.

κ.γ.κ.

Τα πράγματά μου όλα
Άτακτοποίητα θα μείνουν
Όπως όπως...
Έτσι, παράταιρα και σκονισμένα
Στον ίδιο τόπο -μια ώρα, δύο
Στο πρωινό, στο δείλι
Τώρα, εδώ και τότε
Δεν ξέρω -αλλιώτικα
Πρόχειρα, λησμονημένα
Θ' ανιστορούνε αράδες
Στοιβαγμένα
Ώρες αλλοτινές
Κάτω απ' το ζωντανό ρολόι
Βουβά ενθύμια
Άχρονα, άχρωμα και πεθαμένα.

απολογισμός

Σημασία δεν έχει πως θα πεθάνεις
Σημασία έχει το πώς έζησες
Αν έζησες...
Αν δημιούργησες...
Κι αν όλη η ζωή σου
Δεν ήταν ένα διαρκές κυνήγι
Του ανεκπλήρωτου
Με κάποιες -λίγες- παύσεις αυταπάτης.

επιτελείο

Καλά τα καταφέρατε
Εις την υπόκλισιν
Άριστα δέκα!
Αλλά και εις τους ελιγμούς
Δεν πάτε παραπίσω.
Περνάτε ακόμη
Και απ' την τρύπα της βελόνας
Ακόμη και απ' τις γέφυρες επάνω
Υπερίπτασθε...
Έχοντας υποβάλλει πρότερα τα σέβη σας
Σε αμέτρητους διαόλους!

προγεννητικώς ένοχος

Πολύ λάθος η διοίκηση.
Λάθη επί λαθών...
Σωρεία πάνω από σωρούς!
"Κτηνώδης άγνοια"
Όνειρα εξ αναβολής
Χρόνος αόριστος
Μαζί και μέλλοντας
Συντελεσμένος.
Άντε τώρα να βρεις εξήγηση
Και να 'ναι και πειστική
Για να μη φας τις πέτρες
Που ετοιμάζονται ν' αδράξουν
Οι προλετάριοι, οι αγέννητοι
Κι όσοι δεν ψέλλισαν ακόμη
Την πρώτη τους...
Και τελευταία σας λέξη!