πέρασμα

Για λίγο την είδε που ερχόταν
Παιδευόταν το μέσα να 'ρθει έξω
Ερχόταν με λυτά τα μαλλιά της
Λυτά σαν πανάρχαιο γρίφο
Κι έτσι όπως έγειρε στον τοίχο
Ήταν που άρχιζε ο χρόνος
Κι έτσι όπως έγειρε στον τοίχο
Ήταν που πάγωνε ο χρόνος
Ξανά...

ένεκα ζωδίου

Φρενήρης βιάση
Κυκλοθυμία
Μην μας προφτάσει
Η ηλικία.

Αιώνια έφηβοι
Σε απεργία
Ζητώντας χρόνια
Την πεμπτουσία:
Της ύπαρξής μας
Της έπαρσής μας
Της ανεξέλεγκτης
Παρόρμησής μας!
Που μας τσακίζει
Και συνεχίζει...
Στης ίδιας πλάνης
Tο μετερίζι.

Νιώθουμε-κλώθουμε
Ψυχή και σώματι
Πεσόντες πάντα
Εν ονόματι...

2012

Αυτή η πόλη όλο σαπίζει
Αργά αργά αλλά σταθερά
Συθέμελα ως τα βάθη τρίζει
Παλιά φαντάσματα ξυπνά.

Ως και ο ουρανός εδώ μας φτύνει
Τους ζωντανούς δε συμπαθεί
Με ένα τεράστιο μαύρο πέπλο
Έχει τυλίξει τη βροχή.

Καταραμένη υγρασία
Καταβροχθίζεις τους πεζούς
Καταβροχθίζεις τους διαβάτες
Καταβροχθίζεις τους νεκρούς.

μεταστοιχείωση

Σ' αυτό εδώ το μονοπάτι
Παίρνω το δρόμο που πάει για το βουνό
Σ' αυτό εδώ το μονοπάτι
Γίνομαι άλλος
Κι ακολουθώ ένα ξωτικό
Που παραφύλαγε κάποιον διαβάτη
Ανέστιο, πλάνητα και θυμικό.

σχάση

Ανήκουμε πλέον
Σε άλλη ομάδα
Σε άλλη ήπειρο
Σε άλλον πλανήτη:
Ασύνδετα σχήματα
Αλλοιωμένα
Που δεν επρόκειτο
Ποτέ ν' απλώσουν
Πιο μακριά
Τις άνισες πλευρές τους.

ιεραπόστολος

Γιατί να περνάς τον καιρό σου προσπαθώντας
Nα συμπαθήσεις τους ανθρώπους
Kαι να τους κάνεις να σε συμπαθήσουν;
Τι σε παρακινεί στ' αλήθεια
Και θες να γίνεσαι αρεστός;
Ούτως ή άλλως είναι ανέφικτο
Πάντοτε το επιδιωκόμενο να συμβαίνει
Με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόπους
Να σε υποδέχονται, και να σε ανέχονται
Σαν μόνη αλήθεια!

ανάληψη

Τα κεφάλια κάτω απ' τον ήλιο
Τα χέρια μέσα στις τσέπες
Ψηλαφίζουν ανάγλυφα νούμερα
Εμπρός και πίσω:
Μια πόρτα
Ένα κρύσταλλο
Ένα κουμπί
Επίδειξη ταυτότητας-υπογραφή
Είσοδος-έξοδος
Και ξανά:
Τα χέρια μέσα απ' τις τσέπες
Τα κεφάλια κάτω απ' τον ήλιο
Δίχως υπόστεγο
Και δίχως ουρανό.